του Ελευθέριου Τζιόλα, πρώην Υπουργού
Μετά τη δημοσίευση στο ‘’ΔΙΑΥΛΟ’’ του παρακάτω κειμένου https://www.facebook.com/groups/251193938274850/permalink/27241402528827292/ υπήρξε μεγάλο ενδιαφέρον από φίλους και αρκετές ερωτήσεις (άλλες στο messenger, άλλες ως σχόλια, άλλες τηλεφωνικά). Λόγω και των πυκνών εξελίξεων (νέα κόμματα, νέο σκηνικό κλπ), καθώς και των ‘’ανατροπών’’ από τις πολλές δημοσκοπήσεις της τελευταίας περιόδου, το ενδιαφέρον αυξήθηκε κατακόρυφα και οι προβληματισμοί αναζητούν απαντήσεις.
Απαντω, λοιπον -και πιστευω να ειμαι χρησιμος- ομαδοποιωντας τα θεματα:
Α. Για το ΠΑΣΟΚ.
Β. Για το ‘’κόμμα Τσίπρα’’ («Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη» – ΕΛ.Α.Σ.).
Γ. Για το ‘’κόμμα Καρυστιανού’’ («Ελπίδα για τη Δημοκρατία»)
Μιλώντας όσο γίνεται πιο συνοπτικά:
Α. Για το ΠΑΣΟΚ.
1ον. Το τμήμα (το κεφάλαιο) του κειμένου μου της 9ης/12. 2025 με επικεφαλίδα ”Το ΠΑΣΟΚ: τι σκέφτεται, τι θα κάνει;” πρέπει να ξαναδιαβαστεί με προσοχή στο σύνολό του (βλ. συνημμένο-συνοδευτικό το άρθρο της 9ης/12.)
2ον. Στο χθεσινό μου κείμενο πριν το άρθρο της 9ης/12.2025 -πριν δηλαδή από την ανάγνωση του- κάνω ορισμένες προτάσεις ξανά (για το σήμερα) που πρέπει να πραγματοποιήσει το ΠΑΣΟΚ. Αντί για ”κύκλους στελεχών” που παρακολουθούν και κρίνουν, προτείνω τον τρόπο με τον οποίο το ΠΑΣΟΚ το ισχυρό πλεονέκτημα του διαθέτει ( = την προγραμματική του επάρκεια, την πρόταση διακυβέρνησης ) μπορεί να την επιβάλει ως δημόσιο πλαίσιο αντιπαράθεσης και ανάκτησης της πολιτικής υπεροχής. Δηλαδή, να μετακινήσει δραστικά το πεδίο συζήτησης (από το κουτσομπολιό και τα νούμερα των δημοσκοπήσεων) στο πραγματικό έδαφος της πολιτικής στο οποίο το ίδιο (το ΠΑΣΟΚ) έχει ισχυρό, σχεδόν μοναδικό, πλεονέκτημα. Και έτσι, στο έδαφος αυτό να προκαλέσει αντιπαράθεση επί των πολιτικών και του περιεχομένου τους. Καθιστώντας μ΄αυτόν τον τρόπο, όλη αυτή την προσπάθεια χρήσιμη και για τους πολίτες που επιτέλους θα ακούσουν και θα μπουν σε θέματα και διάλογο ουσίας για τις ανάγκες και το Αύριο. Δείτε, την πρότασή μου στο link (για τη Βουλή, για τα social media, για τις τηλεοπτικές εμφανίσεις, για την ευκαιρία του Συνεδρίου, για τα σπότ στην τηλεόραση, για το πρόβλημα της ηγεσίας, για την πορεία στο Λαό -πως και με ποιους).
Β. Για ”κόμμα Τσίπρα”
(α). Ισχύει ό,τι έχω γράψει στο κείμενο από 9/12.2025 ( = θα συμμαζέψει ό,τι προκάλεσε με τη στάση του και τις διασπάσεις που τροφοδότησε, αυτήν την πράξη του δράματος παρακολουθούμε τώρα στον χώρο αυτό).
(β). Θα βαθύνει τα ρήγματα με τους υπόλοιπους (Ζ. Κωνσταντοπούλου, Γ. Βαρουφάκη, Π. Πολάκη, Στ. Κασελλάκη κλπ). Ορισμένοι εξ αυτών δεν είναι για την ιστορία, το status και την εκλογική απήχηση αυτού του ”χώρου”, αλλά και ευρύτερα, ασήμαντοι παράγοντες. Σε κάθε περίπτωση, ο Α. Τσίπρας, παρά το ακριβοπληρωμένο και ανοιχτά από μερίδες της ολιγαρχίας προωθούμενο rebranding δεν θα καταγραφεί ως πόλος σύγκλισης και ενότητας, ως πόλος για τη Δημοκρατική Παράταξη, αλλά ως σημείο κρίσης (έντασης και ανανέωσης της κρίσης) και ανταγωνισμών (με ακραίες, σε περιπτώσεις, αποκαλύψεις και κατηγορίες)!
(γ). Ο Α. Τσίπρας πολιτικά -συγκρίνοντας κύρος/απήχηση/ δυναμική (και με τα τρία αυτά κριτήρια)- βρίσκεται σε χειρότερη θέση και από κείνη του 2012, και εκείνη του 2015. Την ίδια στιγμή, που ο κύριος αντίπαλος (Κ. Μητσοτάκης) καταγράφει 75% απόρριψη από την κοινωνία! Δηλαδή, ο Α. Τσίπρας δεν αποτέλεσε και δεν μπορεί να αποτελέσει πραγματικό ”αντίπαλο δέος” για τον Μητσοτάκη και τη ”Ν.Δ.” (τουλάχιστον στη φάση αυτή των εξελίξεων και ασφαλώς στις επικείμενες εκλογές). Την εκτίμηση αυτή είχα αναπτύξει και στο κείμενό της 9ης/12.2025.
(δ). Ο στόχος του Α. Τσίπρα στις ερχόμενες εκλογές, είναι να κερδίσει το ΠΑΣΟΚ, δηλαδή να τερματίσει δεύτερος, κι όχι να νικήσει τον Μητσοτάκη. Πιστεύοντας ότι έτσι θα έχει ”καθαρίσει” το τοπίο στην Κεντροαριστερά υπέρ του και υπέρ του ”κόμματός του” και στον επόμενο κύκλο, δηλαδή στις εκλογές του 2030 ή 2031(!!) (”ζήσε μαύρε μου να φας τριφύλλι” που λέει κι Λαός ) να διεκδικήσει κυβέρνηση… Γι αυτό όσοι από το ΠΑΣΟΚ μιλάνε για συνεργασία με τον Τσίπρα στις δεύτερες εκλογές (μετά την ακυβερνησία στις πρώτες) -πέρα από ”καλές προθέσεις” κλπ- δεν διαθέτουν την αναγκαία σωστή ανάλυση και αυτό το λάθος τους λειτουργεί υπέρ της τακτικής Τσίπρα που, επίσης, του παραχωρεί και το πρωτείο πρωτοβουλιών στο χώρο της Κεντροαριστεράς, βοηθούσης και της συγκυριακής/συγκριτικής δημοσκοπικής εικόνας του.
(ε). Ένα καθοριστικό στοιχείο που εξακολουθεί να διαφεύγει για το ‘’κόμμα Τσίπρα’’ είναι ότι πρόκειται για το πλέον αρχηγικό -αρχηγοκεντρικό- κόμμα που υπήρξε ποτέ στην Αριστερά της Ελλάδας. Δεν πρόκειται για ‘’κόμμα ΙΧ’’ -και δεν μπορώ, είναι αλήθεια, επακριβώς να εννοήσω αυτόν τον χαρακτηρισμό- αλλά για κόμμα που δημιουργεί ένα στέλεχος, στο οποίο όλα και όλοι -σχεδόν τα πάντα- έχουν οριστεί, διοριστεί και προσδιοριστεί από τον αρχηγό. Ανέφερα μόλις πιο πριν «- σχεδόν τα πάντα-», θέλοντας να εξαιρέσω την οικονομική υποστήριξή για την οποία δεν έχουμε στοιχεία και για την οποία αδυνατεί ο νους μέσου πολίτη να αποδεχτεί, λόγω και του ύψους του, ότι χρηματοδοτήθηκε αποκλειστικά από τον αρχηγό, Α. Τσίπρα (αν δούμε και το «πόθεν έσχες» του). Ο Α. Τσίπρας δείχνει να παίρνει εκδίκηση απέναντι σε όλους εκείνους τους συντρόφους του της περιόδου ΣΥΡΙΖΑ (από το 2007 και μέχρι 2023) -εκείνη την τεράστια πλειοψηφία όλων των πτερύγων- που τους θεωρούσε ‘’πλούτο’’, ‘’στελέχη και δημιουργούς μέσα από την πολυφωνία’’, όλους εκείνους που τους είχε εγκαταστήσει και αποδεχτεί καταστατικά ως ‘’τάσεις’’. Και τώρα, αφού τους μετατρέψει και τους μεταφέρει σε ονόματα μιας Λίστας Αναμονής, τους περνάει από face control για την είσοδο τους στο Ιερό!… Πάντως, αυτό και μόνο το στοιχείο (του αρχηγισμού)- μ΄ αυτήν την ένταση και σ΄ αυτή την έκταση- θα αρκούσε για να θεωρηθεί ότι το ‘’κόμμα Τσίπρα’’ , πέρα από την ακραία λαθροχειρία του με τον τίτλο «ΕΛ.Α.Σ.», δεν αποτελεί για τα ήθη και την κουλτούρα της αριστεράς κόμμα Αριστερό! Το γεγονός αυτό -θα πρέπει να το υπογραμμίσουμε- δεν πρόκειται να είναι, σε βάθος χρόνου, χωρίς επιπτώσεις και κόστος, πέρα από τις τωρινές καιροσκοπικές στάσεις και συμπεριφορές…
Γ. Για το ”κόμμα Καρυστιανού”
(α). Το ”κόμμα Καρυστιανού” δεν είναι ένα αντισυστημικό κόμμα, ούτε επί της ουσίας, ούτε με την τρέχουσα έννοια (του συρμού, δηλαδή, δημαγωγώντας/λαϊκίζοντας ενάντια στο σύστημα).
(β). Η μη ταύτιση, η αδυναμία ταυτολογικού προσδιορισμού του ”κόμματος” αυτού με τους τυπικούς όρους στον άξονα Δεξιά – Αριστερά προέρχεται από το γεγονός ότι κυρίως η Αριστερά έχει προκαλέσει -με τις πολιτικές της και τις μεταπτώσεις της- σύγχυση ιδεολογική και θόλωση στην ακρίβεια των όρων. Επομένως από αυτή την κατάσταση προέρχεται και η αδυναμία στην ακριβολογία ορισμού της ταυτότητας ενός κόμματος (και του ‘’κόμματος Καρυστιανού’’ –«Ελπίδα για τη Δημοκρατία»). Πάντως, παρά την ενσωμάτωση στοιχείων από κόμματα που γεννήθηκαν και βρίσκονται υπό την επήρεια εκκλησιαστικών συντηρητικών κύκλων (π.χ., ‘’Νίκη’’), το ‘’κόμμα Καρυστιανού’’ δεν περιορίζεται σ΄αυτούς τους κύκλους, και δεν μπορεί τεκμηριωμένα -ούτε είναι σωστό- να υποστηριχθεί ότι το πολιτικό του προφίλ παραπέμπει σε κόμματα αυτού του φάσματος (δηλαδή, της ακροδεξιάς). Τα περισσότερα πάντως μέχρι τώρα στοιχεία του -μέχρι την παρουσίαση των αναλυτικών πολιτικών, προγραμματικών του θέσεων- το τοποθετηθεί στον χώρο του Κέντρου με αποχρώσεις κοινωνικής ατζέντας στο κράτος δικαίου και το κράτος πρόνοιας και ευαισθησία σε εθνικά ζητήματα .
(γ). Τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα αυτού του ”κόμματος” είναι:
– πρώτο, η απουσία οποιασδήποτε σχέσης του με τα Μνημόνια, τις μνημονιακές πολιτικές και τις καταστροφικές τους επιπτώσεις (επ΄ αυτού έχω επανειλημμένα τονίσει ότι: η διακίνηση και μάλιστα με έπαρση της άποψης ότι ”με τα μνημόνια σώσαμε τη χώρα!” είναι η καλύτερη υπενθύμιση προς το Λαό και σε τεράστιο αριθμό κοινωνικών ομάδων ”ποιός ήταν -μεταξύ και άλλων- ο ολετήρας του”!… Δεύτερη δηλαδή, αυτοχειρία, με πρώτη εκείνη των Μνημονίων!),
– δεύτερο πλεονέκτημα, το ηθικό απόθεμα, η ηθική αγωνιστική καταξίωση, που αποτυπώνεται με ένταση και φέρει σημαντικό βαθμό αξιοπιστίας -λόγω της διετούς προϊστορίας- στο στόχο για Δικαιοσύνη. Δικαιοσύνη, όχι μόνο στην δικαστική της διάσταση (ασφαλώς, πρωτίστως σ΄ αυτήν), αλλά γενικότερα (Κοινωνική Δικαιοσύνη)!
– τρίτο πλεονέκτημα, ότι το ”κόμμα Καρυστιανού” περισσότερο από κάθε άλλον πολιτικό φορέα θα μετακινήσει κόσμο (εκλογείς) από την αποχή στη συμμετοχή τους στις εκλογές. ”Θα σηκώσει σημαντική μερίδα πολιτών από τους καναπέδες, από το καφενείο και την εκδρομή τους και θα τους φέρει στην κάλπη’‘. Το γεγονός αυτό θα έχει θετική εκλογική επίπτωση όχι μόνο στο ”κόμμα Καρυστιανού” (εδώ και για τα ποσοστά της ”Ν.Δ.” οι δημοσκοπήσεις πέφτουν, σίγουρα, έξω!). Επιπτώσεις όμως θα υπάρξουν και στα ποσοστά όλων των κομμάτων, τα οποία η αυξημένη συμμετοχή ψηφοφόρων θα διαφοροποιήσει προς χαμηλότερα επίπεδα. Διότι με την αύξηση του αριθμού των εκλογέων ( = μείωση αποχής) αυξάνει το εκλογικό σώμα και διαφοροποιείται χαμηλότερα το ποσοστό των κομμάτων ιδιαίτερα των μεγαλύτερων. (Το πλήθος στον παρονομαστή του κλάσματος αυξάνει ελαττώνοντας την τιμή του κλάσματος όταν ο αριθμητής του διατηρείται αμετάβλητος ή πολύ περισσότερο όταν γίνεται μικρότερος).
(δ). Τα σημαντικότερα μειονεκτήματα:
– πρώτο, η Μαρία Καρυστιανού δεν διαθέτει σημαντικά στοιχεία πολιτικής διαδρομής, άσκησης εξουσίας και ουσιαστικής εμπειρίας. Η συνολικότερη πολιτική της παιδεία υπήρξε μάλλον ένα αποτέλεσμα ζύμωσης, συμμετοχής και αγωνιστικής δράσης που λειτούργησαν και (εκ)παιδευτικά κατά τα τελευταία χρόνια, σ΄ένα υπόστρωμα επαγγελματικού ιατρικού βίου και μιας γυναίκας-μέσου πολίτη της ελληνικής κοινωνίας. Ως εκ τούτων, οι διαπιστούμενες ηγετικές αδυναμίες μπορούν να αναγνωρισθούν και να κατανοηθούν, ταυτόχρονα μ΄ ένα οικείο προφίλ μιας γυναίκας που μάχεται, χωρίς να είναι -τουλάχιστον προς το παρόν- ηγετική προσωπικότητα.
– δεύτερο μειονέκτημα, τα κενά, οι αδυναμίες και οι αντιφάσεις του πολιτικού-διακηρυκτικού λόγου. Κενά που επιτρέπουν την εμφάνιση ανεπεξέργαστων απόψεων προερχόμενων από βιώματα ή/και συντηρητικές επιρροές (π.χ., εκτρώσεις), αδυναμίες που δημιουργούν αμηχανία και στασιμότητα (π.χ., οικονομία), αντιφάσεις ως προς τις προοπτικές, την σαφήνεια των στόχων και τις δυνάμεις στήριξης (π.χ. διεκδίκηση της κυβέρνησης χωρίς προγραμματική και στελεχιακή ετοιμότητα). Η κατάσταση αυτή είναι εξαιρετικά κρίσιμη, με την έννοια ότι λόγω της ρευστότητας μπορεί στην τελική αποκρυστάλλωση των θέσεων και στόχων το κόμμα να οδηγηθεί σε μείζονες ασάφειες ή/και σε αδυναμία ελκτικού αλλά και συγκεκριμένου, σύγχρονου προγραμματικού πλαισίου.
– τρίτο μειονέκτημα, η οργάνωση και η οργανωτική διάρθρωση του κόμματος. Η αδυναμία στον τομέα αυτό είναι φανερή και θα αποβεί κρίσιμη. Ενώ ο Α. Τσίπρας, θα καλύπτει το πεδίο αυτό, κυρίως, με οργανωτικά δάνεια και δανεικά από τα σχήματα της κρίσης του ΣΥΡΙΖΑ – παρά τα βαρύγδουπα περί αυτοοργάνωσης που μέχρι τώρα δεν έχει τίποτα πραγματικά αυτοδύναμο (από τον ίδιο και το διορισμένο επιτελείο του) να επιδείξει, η Μ. Καρυστιανού πρέπει να χτίσει οργανώσεις και οργανωτικό πανελλαδικό κορμό (όργανα, κάθετη δομή, διαδικασίες κλπ) από τη βάση, κυριολεκτικά από μηδενική βάση. Την ίδια στιγμή που οι εξελίξεις θα πιέζουν εν όψει μάλιστα εκλογών.
Υπαρχει και ενα ακομα πολυ σημαντικο θεμα σε εξελιξη –το ‘’κομμα Σαμαρα’’! Πιστευοντας οτι ο Α. Σαμαρας θα δημιουργησει κομμα -εχω επ΄αυτου σχετικη εκτιμηση εδω και παραπανω απο εναν χρονο- θα γραψω ορισμενα πραγματα εντος των ημερων. Προκαταβολικα, σημειωνω οτι θα προκειται για μειζονα μεταβολη/ανακαταταξη σε ολο το φασμα της Κεντροδεξιας, αλλα οχι μονον εκει… Εξελιξη που σχετιζεται και με τις μετεκλογικες ισορροπιες και τις επιδιωξεις δημιουργιας κυβερνησεων συνεργασιας, χωρις τον Μητσοτακη.
Πείτε το, όπως θέλετε, αγαπητοί & αγαπητές μου…
Όμως, το κείμενο που αναδημοσιεύεται παρακάτω -ακριβώς στη μορφή και με το τίτλο που το βλέπετε- είχε γραφεί στις 9 Δεκεμβρίου 2025! Στις 9 Δεκεμβρίου 2025!…
Εκτος απο αυτην εδω την ιστοσελιδα (του ”ΔΙΑΥΛΟΥ”) ειχε λαβει εκταση με τη δημοσιευση του και σε μεγαλο αριθμο αλλων μεσων και ιστοσελιδων (SLpress, AΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ, εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, Times News, HUFFPOST κλπ) και την αναπαραγωγη του σε περιφερειακα sites.
Στο κείμενο αυτό δεν υπήρχε μόνο η εκτίμηση και οι αξιολογήσεις για το ”κόμμα Τσίπρα” (κυρίως), καθώς και το ”κόμμα Καρυστιανού”, οι οποίες σήμερα επιβεβαιώνονται με απόλυτο -προφητικό λένε ορισμένοι- τρόπο. Αλλά κυρίως γίνονταν μια σοβαρή, αντικειμενική ανάλυση των πραγμάτων στο ΠΑΣΟΚ σε συνάρτηση και με τις εξελίξεις που σωστά σταθμίζονταν.
Το σημαντικοτερο: λαμβανοντας υποψη τα παραπανω και την προβλεψη της διοργανωσης του Συνεδριου (στις 9 Δεκεμβριου 2025 που γραφονταν το αρθρο δεν ειχε προσδιοριστει το Συνεδριο), στο κειμενο γινονταν συγκεκριμενες προτασεις για την θετικη, αποτελεσματικη, ελπιδοφορα κινηση του ΠΑΣΟΚ προς τα εμπρος για την περιοδο που θα ακολουθουσε (και τωρα με σκεπτικισμο βλεπουμε να εξελισσεται μπροστα μας…).
Το κείμενο αυτό, όπως και άλλα για τα οποία θα μπορούσα να μιλήσω, το επαναφέρω και ζητώ να προσεχθεί, όχι για την ατομική δικαίωσή μου αλλά για να υπογραμμίσω τη σημασία, την αξία εκείνων των απόψεων/προτάσεων (συνήθως τολμηρών αλλά και εύκολα χαρακτηριζόμενων ως ”αιρετικών΄΄) που οι κατεστημένες αυτάρεσκες ηγετικές αντιλήψεις προσπερνούν ή παρακάμπτουν ή/και απαξιώνουν, και τα οποία είχαν και εξακολουθούν να έχουν σημασία και βάρος. Μιλώντας για δικαίωση, πρέπει να σημειώσω και τούτο: πέρα από κάθε τι ατομικό (μεταξύ των οποίων και η δικαίωση), την δικαίωση για αυτές τις υποθέσεις (τις πολιτικές) την εννοώ -πάντα και τώρα- συνταυτισμένη με τη συλλογική, πολιτική-κοινωνική δικαίωση, κι αυτός είναι ο χαρακτήρας κάθε επιμέρους συμβολής-παρέμβασης.
Πριν περάσετε στην ανάγνωση του κειμένου, σημειώνω τα παρακάτω, και παρακαλώ να προσεχθούν:
1. Ορισμένες από τις προτάσεις μου (στο κείμενο) εξακολουθούν να είναι επίκαιρες, έχουν αξία και είναι χρήσιμες, -και
2. https://thracenews.gr/el-tziolas-o-tsipras-i-karystianoy-to-pasok-ta-megala-erotimata-kai-oi-provlepseis/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου