*Γράφει ο Πάνος Βρανάς - Ειδικός Συνεργάτης
Σε μία περίοδο που η κοινωνία μετρά ευρώ για να πληρώσει ενοίκιο, ρεύμα, σούπερ μάρκετ και φόρους, η κυβέρνηση ανοίγει ένα θέμα που δύσκολα περνά απαρατήρητο: τις αυξήσεις στις αποδοχές των Αρχιερέων.
Σύμφωνα με τη ρύθμιση που περιλαμβάνεται στο άρθρο 56 του πολυνομοσχεδίου, οι συνολικές μηνιαίες μικτές αποδοχές του Αρχιεπισκόπου, των Μητροπολιτών και των Τιτουλάριων Μητροπολιτών ορίζονται στο 90% του ανώτατου ορίου αποδοχών του Δημοσίου, δηλαδή στα 4.671,90 ευρώ μικτά. Για Τιτουλάριους και Βοηθούς Επισκόπους προβλέπεται το 70% του ποσού αυτού.
Μέχρι σήμερα, οι αποδοχές κάθε Μητροπολίτη κυμαίνονταν περίπου από 2.400 έως 2.475 ευρώ μικτά μηνιαίως. Με τη νέα ρύθμιση, η αύξηση για τους Μητροπολίτες φτάνει από 88,8% έως 94,65%, ενώ για τον Αρχιεπίσκοπο κυμαίνεται από 60,27% έως 64,5%.
Και εδώ αρχίζει το πραγματικό ερώτημα: πόσα είναι τελικά τα πραγματικά έξοδα διαβίωσης ενός Μητροπολίτη;
Διότι ένας Μητροπολίτης δεν είναι ένας απλός εργαζόμενος που καλείται να πληρώσει ενοίκιο, γραφείο, μετακινήσεις, φιλοξενίες, λειτουργικά έξοδα, προσωπική παρουσία και διοικητική υποστήριξη από τον μισθό του. Η λειτουργία της Μητρόπολης, η εκπροσώπηση, οι χώροι, οι μετακινήσεις και ένα μεγάλο μέρος των αναγκών της καθημερινότητας καλύπτονται από τον ίδιο τον εκκλησιαστικό μηχανισμό και τα έσοδα της κάθε Μητρόπολης.
Άρα η σύγκριση με τον μισθό ενός πολίτη είναι άνιση. Ο πολίτης λαμβάνει έναν μισθό και από αυτόν πρέπει να ζήσει. Ο Αρχιερέας λαμβάνει μισθό, ενώ γύρω του υπάρχει ένας ολόκληρος θεσμικός, διοικητικός και οικονομικός μηχανισμός που καλύπτει ανάγκες οι οποίες για τον μέσο άνθρωπο αποτελούν καθημερινό βραχνά.
Το ζήτημα δεν είναι αντικληρικό. Είναι ζήτημα δικαιοσύνης.
Η Εκκλησία της Ελλάδος διαθέτει περιουσία, μηχανισμούς αξιοποίησης, ακίνητα, εκμισθώσεις και οικονομική δραστηριότητα. Η Εκκλησιαστική Κεντρική Υπηρεσία Οικονομικών αναφέρει ότι διοικεί, διαχειρίζεται και αξιοποιεί κινητή και ακίνητη περιουσία της Εκκλησίας της Ελλάδος, ενώ στην ίδια ιστοσελίδα υπάρχουν κατηγορίες για «Ακίνητα προς αξιοποίηση», διαγωνισμούς και εκμισθώσεις εκκλησιαστικών ακινήτων.
Επομένως, το ερώτημα είναι απλό και πολιτικά απολύτως επίκαιρο: μπορεί η Εκκλησία να λειτουργεί ως οικονομικά ισχυρός οργανισμός όταν αξιοποιεί την περιουσία της, αλλά ως κρατικά εξαρτώμενος φορέας όταν πρόκειται για τη μισθοδοσία της ανώτατης ιεραρχίας της;
Μπορεί να έχει τεράστια περιουσία, να προκηρύσσει διαγωνισμούς, να εκμισθώνει ακίνητα, να επενδύει, αλλά ο λογαριασμός για τους μισθούς των Αρχιερέων να πηγαίνει στον κρατικό προϋπολογισμό;
Και μάλιστα σε μία περίοδο που ο λαός δοκιμάζεται.
Η Πολιτεία οφείλει να ανοίξει επιτέλους τη συζήτηση για την οικονομική αυτονομία της Εκκλησίας. Όχι με όρους σύγκρουσης με την πίστη. Όχι με όρους απαξίωσης του κοινωνικού έργου που επιτελούν πολλοί ιερείς, ενορίες και Μητροπόλεις. Αλλά με όρους διαφάνειας, λογοδοσίας και σεβασμού προς τον φορολογούμενο.
Διότι άλλο πράγμα η πίστη, άλλο η Εκκλησία ως θεσμός και άλλο η μισθοδοσία της ιεραρχίας από το Δημόσιο.
Η κυβέρνηση επέλεξε να αυξήσει τους μισθούς των Αρχιερέων σε επίπεδα που προκαλούν την κοινή γνώμη. Το έκανε την ώρα που ο μέσος πολίτης ζει με μισθούς που εξανεμίζονται πριν τελειώσει ο μήνας. Το έκανε την ώρα που οι νέοι δεν μπορούν να νοικιάσουν σπίτι. Το έκανε την ώρα που οι συνταξιούχοι μετρούν τα φάρμακά τους και οι οικογένειες κόβουν από παντού.
Γι’ αυτό και το θέμα δεν είναι μόνο πόσα θα παίρνει ένας Μητροπολίτης.
Το θέμα είναι ποιος πληρώνει.
Και η απάντηση είναι γνωστή: ο λαός.
https://thracenews.gr/oi-misthoi-ton-archiereon-kai-tou-laou/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου