Υπάρχουν δημιουργοί που δεν χρειάζονται θόρυβο για να αφηγηθούν τον κόσμο. Που στέκονται λίγο πιο πίσω, παρατηρούν και περιμένουν τη στιγμή. Η Αϊσέλ Χότσικα ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Με τη φωτογραφική μηχανή στα χέρια και το βλέμμα στραμμένο στον άνθρωπο και τον χώρο του, δημιουργεί εικόνες που δεν διεκδικούν την προσοχή, αλλά την κερδίζουν αθόρυβα.
Η πρώτη ατομική φωτογραφική της έκθεση, που φιλοξενήθηκε στο Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης (ΙΘΤΠ) στην Ξάνθη, αποτέλεσε μια σημαντική στιγμή αυτής της διαδρομής. Όχι ως κατάληξη, αλλά ως αφετηρία για να γνωρίσει καλύτερα η κοινωνία της Θράκης τη νέα δημιουργό πίσω από τον φακό.
Από τον Κένταυρο στην Ξάνθη
«Ονομάζομαι Αϊσέλ Χότσικα και κατάγομαι από το χωριό Κένταυρος». Έτσι συστήνεται στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ένα ηλιόλουστο χειμωνιάτικο πρωινό στα σοκάκια της παλιάς πόλης της Ξάνθης. Αυτό που ξεκίνησε ως χόμπι, με τον καιρό εξελίχθηκε σε επάγγελμα, χωρίς ωστόσο να χάσει ποτέ την αρχική του γοητεία.
«Αν με ρωτήσετε ποιο είναι το χόμπι μου, η απάντηση παραμένει η ίδια: αγαπώ τη φωτογραφία και τα ταξίδια», λέει. Της αρέσει να βρίσκεται πίσω από την κάμερα, να παρατηρεί και να αιχμαλωτίζει στιγμές, πρόσωπα και τοπία. «Εκεί, στη σιωπή της παρατήρησης, νιώθω ότι μπορώ να αφηγηθώ ιστορίες χωρίς λόγια», σημειώνει.
Μια τρισυπόστατη θεματογραφία
Η πρώτη της έκθεση κινείται σε τρεις βασικούς άξονες: ιπτάμενη φωτογράφηση, δρόμοι και πορτρέτα. «Η ιπτάμενη φωτογράφηση είναι η ματιά από απόσταση, το πώς οργανώνεται ο κόσμος γύρω μας», εξηγεί. «Οι δρόμοι αποτυπώνουν την καθημερινή ζωή και τις αυθόρμητες στιγμές, ενώ τα πορτρέτα είναι η πιο προσωπική πλευρά της δουλειάς μου, η επαφή με τον άνθρωπο και το συναίσθημά του».
Όπως τονίζει, όλα αυτά συνθέτουν μια ενιαία αφήγηση για τον άνθρωπο μέσα στον χώρο και τη ζωή του.
Επιστροφή στην Ξάνθη και έμπνευση από τον τόπο
Αν και σπούδασε φωτογραφία στη Θεσσαλονίκη, επέλεξε να επιστρέψει στην Ξάνθη και να συνεργαστεί με το στούντιο Ror Photography. «Η Ξάνθη μού προσφέρει έναν πιο ανθρώπινο ρυθμό και μια αίσθηση εγγύτητας, τόσο με τον χώρο όσο και με τους ανθρώπους», υπογραμμίζει.
Η ηρεμία της πόλης και η πολυπολιτισμική της ταυτότητα τής επιτρέπουν να παρατηρεί πιο προσεκτικά και να δουλεύει με μεγαλύτερη συγκέντρωση, ενώ οι αντιθέσεις της θρακιώτικης κοινωνίας αποτελούν σταθερή πηγή έμπνευσης.
Η φωτογραφία ως παρατήρηση και βιωματική εμπειρία
Η καθημερινότητά της είναι απλή και επαναλαμβανόμενη, αλλά μέσα σε αυτήν γεννιούνται οι περισσότερες εικόνες. «Οι ίδιες διαδρομές αλλάζουν συνεχώς με το φως, τον καιρό ή τους ανθρώπους που περνούν», σημειώνει. Μια σκιά, μια φιγούρα που διασχίζει έναν δρόμο, μια σιωπηλή στιγμή νωρίς το πρωί αρκούν για να γεννηθεί μια φωτογραφία.
Για την Αϊσέλ Χότσικα, η φωτογραφία δεν είναι απλή καταγραφή. Είναι σχέση, επικοινωνία και εσωτερική διεργασία. «Δεν φωτογραφίζω μόνο αυτό που βλέπω, αλλά αυτό που μου ξυπνά κάτι γνώριμο, κάτι που με αφορά», λέει. Εκεί, στη συνάντηση μνήμης, τόπου και εσωτερικής κατάστασης, γεννιέται η έμπνευση.
Όχι δικαίωση, αλλά αφετηρία
Την πρώτη της ατομική έκθεση στην Καπναποθήκη «Π» του ΙΘΤΠ δεν τη βλέπει ως δικαίωση, αλλά ως αφετηρία. «Υπάρχει χαρά και ανακούφιση, αλλά δεν είναι το κλείσιμο ενός κύκλου. Είναι μια στιγμή που με παρακινεί να συνεχίσω και να ρισκάρω περισσότερο», τονίζει.
Οι φωτογραφίες της έκθεσης δεν ήταν απλώς εικόνες, αλλά το αποτέλεσμα χρόνου, παρατήρησης και βιωματικής εμπειρίας. «Είναι μια προσωπική διαδρομή που ξεκίνησε από τον Κένταυρο και συνεχίστηκε στη Θεσσαλονίκη, στην Ξάνθη και στα μέρη εκτός Ελλάδας που επισκέφθηκα. Όλα αυτά είναι μια πρόκληση να δω τον κόσμο με μια διαφορετική ματιά», καταλήγει.
* Τι φωτογραφίες παραχώρησε η Αϊσέλ Χότσικα
Πηγή:ΑΠΕΜΠΕ
https://thracenews.gr/aisel-chotsika-i-fotografia-os-siopili-afigisi-anthropon-kai-topon-tis-thrakis/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου